پایان 87 سال زندگیِ مردی ستونِ سینمای ایران بود
پایان 87 سال زندگیِ مردی ستونِ سینمای ایران بود، بهرام بیضایی، یکی از بزرگترین اسمهای سینما و تئاتر ایران، در ۸۷ سالگی و درست در روز تولدش، بر اثر عوارض بیماری سرطان، در آمریکا از دنیا رفت. خبر درگذشتش رو منصور جهانی، روزنامهنگار مستقل، اعلام کرد. بیضایی فقط یک کارگردان نبود؛ نمایشنامهنویس، پژوهشگر، استاد و یکی از ستونهای اصلی موج نوی سینمای ایران بود.
فیلم معروفش «باشو، غریبهی کوچک» که سالهاست جزو مهمترین فیلمهای تاریخ سینمای ایرانه، امسال (۲۰۲۵) در جشنواره ونیز نمایش داده شد و جایزهی Venice Classics رو برای بهترین نسخهی بازسازیشده گرفت؛ افتخاری که نشون میده آثارش هنوز زندهان.
اصغر فرهادی، کارگردان مطرح ایرانی، با انتشار پیامی احساسی، بیضایی رو «استاد بزرگ» خودش نامید و گفت که هیچکس رو به اندازهی او «ایرانی» ندیده؛ و تلخی ماجرا اینه که چنین چهرهای، دور از وطن، چشم از دنیا بسته.
بهرام بیضایی متولد ۵ دی ۱۳۱۷ در تهران بود و توی خانوادهای اهل شعر و ادبیات بزرگ شد.
در طول عمرش:
۱۰ فیلم سینمایی
چند فیلم کوتاه
بیش از ۱۴ نمایشنامهی روی صحنه
و بالای ۷۰ کتاب، مقاله، نمایشنامه و فیلمنامه نوشت
آثارش عمیقاً ریشه در اسطورهها، تاریخ و زبانهای کهن ایرانی داشتن و تلاش میکرد شکلهای اصیل تئاتر ایرانی مثل نقالی، تعزیه و روحوضی رو دوباره زنده کنه.
بعد از انقلاب ۵۷، به خاطر فشارها و سانسور، مجبور شد از دانشگاه تهران استعفا بده و سالها با محدودیت کاری روبهرو بود. در نهایت سال ۲۰۱۰ از ایران رفت و در دانشگاه استنفورد، بهعنوان مدرس مطالعات ایرانی، به تدریس و اجرای نمایش ادامه داد.
بیضایی عضو آکادمی فیلم بود و حتی در سال ۲۰۲۴ برای رأیدادن در اسکار هم دعوت شده بود؛ افتخاری که نشون میده جایگاهش فقط در ایران نبود.
منبع : hollywoodreporter